Bhutańsko-chińska produkcja z 2019 roku według scenariusza i w reżyserii Pawo Choyning Dorji – Lunana. Szkoła na końcu świata – to film wart obejrzenia. Ten debiut bhutańskiego artysty otrzymał nominację do Oskara dla najlepszego międzynarodowego filmu fabularnego. Miłośnik sensacji i szybkiego montażu może nie być zadowolony, jednak każdy, kto lubi sztukę skłaniającą do refleksji, będzie usatysfakcjonowany.
Film opowiada o nauczycielu, urzędniku państwowym, który otrzymuje polecenie objęcia szkoły w najdalej położonym miejscu na świecie. Czy rzeczywiście jest ono najdalsze, nie wiemy, jednak fakt, że bohater dociera tam dopiero po sześciodniowej wspinaczce, robi wrażenie. Bycie nauczycielem nie jest jednak ani jego marzeniem, ani planem na przyszłość. Swój kilkumiesięczny pobyt w górskiej wiosce traktuje jako zesłanie, które zaowocuje upragnioną wolnością i szansą na realizację innych planów. Tyle fabuły; film ma wiele wątków, ciekawie zarysowane sylwetki bohaterek i bohaterów, wspaniałe zdjęcia. Warto obejrzeć – samodzielnie albo z uczniami.
Październik to miesiąc ze świętami pedagogów – 5 października przypada Światowy Dzień Nauczyciela, 14 października polski Dzień Edukacji Narodowej, potocznie nazywany Dniem Nauczyciela. To czas kwiatów i drobnych upominków, którymi raczą nas nasi podopieczni, to nauczycielskie wyjazdy lub uroczyste kolacje. To także czas nagradzania, doceniania za codzienną pracę. Dobrze, że jest taki moment zauważenia zaangażowania i wysiłku nauczycieli. W końcu – jak stwierdził uczeń z bhutańskiej Lunany – nauczyciel dotyka przyszłości.
To poruszające zdanie pokazuje, jak ważny jest nasz zawód, jak duża odpowiedzialność na nas spływa. A jednocześnie jest to swego rodzaju przywilej – mamy niemal bezpośrednią możliwość kształtowania przyszłości świata. Każdy w swoim zakresie, z reguły niewielkim, jednak to właśnie z tych drobnych elementów składa się wielka całość.
„Dzieci są przyszłością narodu” – to polityczno-społeczny slogan, wielokrotnie powtarzany, brany na sztandary przez różne formacje. Choć sentencję „Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie” wypowiedziała ważna postać dla historii Polski, dziś możemy ją uznać za kolejny frazes. Jest natomiast faktem, że dzisiejsi uczniowie będą tworzyć w niedalekiej przyszłości społeczeństwo. Żadna inna grupa zawodowa nie ma takiego kontaktu z przyszłością, jak nauczyciele. Taka perspektywa może przestraszyć, ale też zmobilizować i dodać poczucia sensu naszej pracy.
Z okazji nauczycielskich świąt życzymy tego drugiego!
ZF
